در روايت ديگرى ، امام صادق ( ع ) فرمود : إنّ الى جانب الكوفان قبر ما اتاه مكروب قط فصلى عنده ركعتين او اربع ركعات الّا نفس الله عنه كربته و قضى حاجته . . . . « 1 » در حومه كوفه قبرى وجود دارد كه هيچ شخص گرفتارى به آنجا نيامده است و دو يا چهار ركعت در آنجا نماز نخوانده است ، مگر اينكه خداوند گشايشى در كارش حاصل كرده و نيازش را برآورده ساخته است . راوى مىگويد : « عرض كردم : قبر حسين بن على ( ع ) است ؟ » آن حضرت با سر مباركش اشاره فرمود : « نه » . خدمت ايشان عرض كردم : « پس قبر اميرمؤمنان ( ع ) است ؟ آن حضرت با سر مباركش اشاره فرمود : « بله » . گفتنى است كه در كتاب تهذيب الاحكام ، روايت‌هاى ديگرى وجود دارد كه با روايات پيشين در تضاد نيست . بيشتر روايات گذشته ، از طريق جعفر ابن محمد بن قولويه ( متوفاى 368 ه . ق / 979 م ) ، در كتاب « كامل الزيارات » آمده است . او سيزده روايت را ذكر مىكند كه همگى آنان ، مدفون بودن امام على ( ع ) را در ضريح مطهرش ، تأييد و تصديق مىنمايد . « 2 » اما قطب‌الدين راوندى در كتاب « الخرايج و الجرايح » مىگويد : « قبر امام على ( ع ) همواره مخفى باقى مانده بود تا اينكه امام جعفر صادق ( ع ) آن را پيدا كرد » . « 3 » بىشك ، شيخ طوسى جزو آن دسته از شخصيت‌هاى علمى نيست كه از احساساتى پيروى مىكنند كه پشتوانه عقلى ندارد ؛ زيرا او از بزرگ‌ترين دانشمندان مسلمان قرن پنجم هجرى است . در واقع اگر وى در آن اوضاع سخت ، مطمئن نمىشد كه اميرمؤمنان ( ع ) در نجف اشرف مدفون است ، آنجا را براى

--> ( 1 ) . همان ، ج 6 ، ص 33 ؛ الفرحه ، ج 2 ، صص 78 و 79 . ( 2 ) . ر . ك : كامل الزيارات ، محمدبن قولويه ، صص 81 - 88 ؛ الارشاد ، ج 1 ، صص 17 - 28 . ( 3 ) . الخرايج و الجرايح ، قطب‌الدين راوندي ، ج 1 ، ص 234 .